Op South Bridge Road in Chinatown loop je in vijf minuten van een moskee naar een hindoetempel en door naar een Chinese tempel. Een paar haltes verderop ruik je jasmijn en kerrie in Little India, en aan het eind van Arab Street glanst de gouden koepel van de Sultan-moskee. Singapore is een stad van migranten, en die zijn allemaal gebleven.
Tegelijk is het de stad van de regels. Je hebt de verhalen vast gehoord: geen kauwgom, geen vape, geen slokje water in de metro. Ze kloppen, en ze worden echt gehandhaafd, ook bij toeristen. Maar het zijn er minder dan je denkt, en ze zijn makkelijk te volgen als je ze kent.
Daar staat iets tegenover. Je loopt om middernacht met je rugzak van de MRT naar je hostel zonder er een seconde over na te denken, het kraanwater is drinkbaar en de straten zijn schoon. Hieronder staan de regels die je moet kennen, de gewoontes die je vanzelf overneemt, en de culturen die deze stad zo bijzonder maken. Wat je hier eet, staat apart in eten en drinken in Singapore.
Vier culturen op een eiland
De meeste Singaporezen hebben Chinese wortels. Daarnaast zijn er Maleise en Indiase Singaporezen, en al die groepen hebben hun eigen wijk gehouden. In Chinatown hangen de rode lampionnen van de Boeddha-tandrelikwietempel en staat de kleurrijke Sri Mariamman-tempel. In Little India ruik je de wierook van de Sri Veeramakaliamman-tempel en hangen de saristoffen uit langs Serangoon Road. En in Kampong Glam staat de Sultan-moskee boven Arab Street en de muurschilderingen van Haji Lane.
De vierde laag zijn de Peranakan, die afstammen van Chinese handelaren en Maleise families. Ze hebben een eigen keuken en eigen huizen, en die zie je in Joo Chiat en Katong, waar de winkelhuizen in rijen mintgroen, roze en geel staan. Het is de wijk waar je Singapore ziet zoals de locals het kennen.
Wat dat allemaal bij elkaar houdt, is het eten. Singaporezen praten over eten zoals Nederlanders over het weer, en de hawkercultuur, waar al die keukens in één hal naast elkaar koken, staat sinds 2020 op de UNESCO-lijst van immaterieel erfgoed.
Engels, Singlish en “can lah”
Singapore heeft vier officiële talen: Engels, Maleis, Mandarijn en Tamil. Engels is de taal van de straat, de borden en de overheid, dus je redt je overal, tot bij het kleinste kraampje aan toe.
Wel even wennen is Singlish, het Engels van de straat, vol Maleise en Chinese woordjes. Na een paar dagen hoor je het overal. Zegt iemand “can lah” als je iets vraagt, dan is dat geen raadsel: het betekent gewoon “komt goed”.
De regels die je moet kennen
Kauwgom
Kauwgom mag het land niet in en is nergens te koop. Dat klinkt als een grap, maar het is gewoon de regel. Laat dat pakje thuis, of gooi het weg voordat je de grens over gaat.
Vapes en e-sigaretten
Dit is de regel waar de meeste reizigers over struikelen. Vapes en e-sigaretten zijn in Singapore helemaal verboden: meenemen, gebruiken en verkopen. Ook als je alleen overstapt op Changi, en ook als toerist. Word je ermee betrapt, dan raak je het ding kwijt en krijg je een boete van 700 dollar, ongeveer €470. Laat hem dus thuis, of gooi hem weg voordat je de grens over gaat.
Niet eten en drinken in de MRT en de bus
In de metro en de bus eet en drink je niets, ook geen slokje water uit je eigen fles. Daar staan hoge boetes op. Drink je fles leeg op het perron en neem je ontbijt mee naar het hawker centre, niet naar de trein. En de durian, de beroemde stinkvrucht, mag het openbaar vervoer helemaal niet in.
Afval en roken
Afval gooi je in een prullenbak en nergens anders, en roken doe je alleen op de plekken die daarvoor zijn aangewezen. Het resultaat zie je overal om je heen: een van de schoonste steden die je ooit gaat zien.
Drugs
Er is één regel waar niets over te onderhandelen valt. Op drugs, ook softdrugs, staan in Singapore zeer zware straffen. Je kunt bij aankomst bovendien getest worden op wat je eerder gebruikte, en dan telt ook mee wat je in een ander land legaal deed. Kom je net van een feestje elders in de regio, houd daar dan rekening mee.
Al voor je aankomt: de SG Arrival Card
De eerste regel van Singapore geldt al voordat je landt. Binnen drie dagen voor aankomst, de dag van aankomst meegeteld, vul je de gratis SG Arrival Card in. Dat geldt ook als je met de bus of de trein uit Johor Bahru komt, en ook als je tijdens een overstap even de stad in gaat.
Doe het alleen via de site van ICA of de MyICA-app. Er zijn sites die er geld voor vragen, maar het formulier is gratis. Kom je over land binnen, dan is de kaart vooraf invullen extra slim: de balie bij Woodlands is een van de drukste grensposten ter wereld, en met alles al klaar sta je een stuk korter in de rij. Wat er verder bij je paspoort komt kijken, staat op onze visumpagina.
De ongeschreven regels van het hawker centre
Het hawker centre heeft zijn eigen etiquette, en die is net zo vast als de wet. Ligt er een pakje tissues op een tafel of een stoel, dan is die plek bezet. Zo claimen Singaporezen hun tafel voordat ze in de rij gaan staan. Ga er dus niet zitten, ook al is de tafel verder leeg. En doe het zelf ook: leg je eigen pakje neer, dan kun je rustig gaan bestellen.
Ben je klaar met eten, dan breng je je dienblad zelf terug naar het rek. Dat doet iedereen, van de kantoormensen tot de opa aan het tafeltje naast je. Je bent hier te gast aan de tafel van de stad, en zo voelt het ook.
Tempels en moskeeën: zo ga je naar binnen
De tempels en de moskee zijn gratis en je bent er welkom. Je hoeft maar een paar dingen te weten. In moskeeën en de meeste tempels gaan je schoenen uit, en je schouders en knieën zijn bedekt. Bij de Sultan-moskee in Kampong Glam leen je een gewaad als je zelf te bloot bent, maar een dunne sjaal of een lange broek in je dagtas is makkelijker: dan kun je overal zo naar binnen.
Twijfel je of je schoenen uit moeten? Kijk naar de deur. Staat daar een rij schoenen, dan zet je de jouwe ernaast.
Plan je wijken een beetje op de dag. Little India is op zondag op zijn drukst, en dat is juist het leukst als je de wijk op zijn levendigst wilt zien. Haji Lane komt ‘s avonds tot leven.
Fooien en de ”++” op je rekening
Fooi geven is in Singapore niet gebruikelijk. Niet bij de hawker, en ook niet in een restaurant. Wel moet je in een restaurant goed naar de kaart kijken: ”++” achter de prijs betekent dat de bediening (10%) en de btw (9%) er nog bij komen. Daar hoeft niets meer bij.
Betalen gaat bijna overal contactloos, tot in de MRT, waar je je eigen bankpas tegen het poortje houdt. Alleen bij de oudere hawkerkraampjes en op Pulau Ubin, waar de bumboat en de fietsverhuur contant willen, heb je wat Singaporese dollars nodig. Welke kaart je meeneemt, staat bij betaalkaarten.
Feestdagen in de wijken
Elke cultuur viert zijn eigen feesten, en dan verandert de hele wijk. Rond Chinees Nieuwjaar hangt Chinatown vol lampionnen. Met Deepavali, dat in oktober of november valt, hangt Little India vol lichtjes. Reis je in die weken, ga dan zeker kijken.
Er is ook een feest dat je in je portemonnee merkt: rond de Formule 1-race in het najaar gaan de hostelprijzen flink omhoog. Boek je hostel dan op tijd. Wat de beste maanden zijn, staat in de beste reistijd voor Singapore.
Daarna door naar Maleisië
Steek je de Causeway over naar Johor Bahru, dan verandert er meer dan de prijs van je bord. Maleisië is een moslimland met eigen gewoontes, van je rechterhand aan tafel tot de Ramadan. Lees dus even regels en cultuur in Maleisië voordat je de bus pakt. Hoe je de twee landen het best achter elkaar reist, staat in Singapore en Maleisië combineren.
De houding die overal werkt
Laat je kauwgom en je vape thuis, eet en drink niet in de MRT, leg je tissues op tafel en breng je dienblad terug. Bedek je schouders en knieën in een gebedshuis en doe je schoenen uit waar dat gevraagd wordt. Meer hoef je niet te onthouden. De rest van de tijd merk je van al die regels alleen het resultaat: een stad die schoon, rustig en veilig is.
Zijn de regels in Singapore echt zo streng?
Ja, en ze worden ook bij toeristen gehandhaafd. Maar het lijstje dat jij moet kennen is kort: geen kauwgom het land in, geen vape of e-sigaret (ook niet als je alleen overstapt, de boete is 700 dollar, ongeveer €470), niets eten of drinken in de MRT en de bus, je afval in de prullenbak en roken alleen waar het mag. En drugs, ook softdrugs, worden zeer zwaar bestraft.
Houd je je daaraan, dan merk je er verder niets van. Singapore voelt dan niet als een streng land, maar als een van de makkelijkste en veiligste steden die je op je reis tegenkomt.
