Op de Ha Giang Loop rijd je in drie of vier dagen zo’n 350 kilometer, en in die dagen komen er meer stops voorbij dan je er kunt maken. Dat hoeft ook niet. De weg zelf is hier de attractie, en het moment dat je later het vaakst navertelt is meestal een bocht waar geen bordje bij staat.
Een paar dingen horen er echt bij: de Ma Pi Leng Pass, de rivier onder in de kloof en die ene ochtend waarop je een uur eerder opstaat dan de rest. Andere stops staan op elk programma en zijn prima meegenomen, al is het mooiste vaak juist stilstaan bij een uitzicht dat je zelf uitkoos.
Dus: waar stap je op de Ha Giang Loop echt van je scooter af, en waar rijd je rustig door naar de volgende stop?
Zoek je eerst de praktische kant, hoeveel dagen je nodig hebt, waar je slaapt en hoe je er komt, dan staat dat in onze reisgids voor de Ha Giang Loop.
De Ma Pi Leng Pass
Dit is de reden dat de loop op vrijwel elke bucketlist staat. De pas ligt op ongeveer 1.500 meter en kijkt uit over steile kalkstenen bergen met de turquoise Nho Que-rivier bijna achthonderd meter onder je. Voor de meeste reizigers is dit het mooiste uitzichtpunt van heel Vietnam, en dat is voor één keer geen overdrijving.
Op de klassieke driedaagse route rijd je hem op dag drie, tussen Dong Van en Meo Vac. Plan er ruim de tijd voor en stop niet één keer maar vier of vijf keer: het uitzicht verandert per bocht en je kijkt steeds vanaf een andere hoek de kloof in.
Kijk vooraf naar de weersverwachting van de dagen dat je op de weg zit. Na een flinke regenbui kunnen delen van de pas dagen dicht liggen door een aardverschuiving, en dan rijdt je groep eromheen.
Ons oordeel: hiervoor kom je, alles eromheen is bonus
Het bootje door de Tu San-kloof
Vanaf de Ma Pi Leng Pass kijk je op de Nho Que-rivier neer, en hier vaar je er zelf overheen. De wanden van de Tu San-kloof lopen honderden meters recht boven je omhoog en het water is opvallend groen. Het is precies hetzelfde landschap als vanaf de pas, maar dan van onderaf.
Het tochtje duurt ongeveer een uur en vertrekt beneden aan de rivier, dus je doet het op dezelfde dag als de pas. Je moet er wel de berg voor af en daarna weer op, en dat is precies de reden dat sommige groepen het laten zitten.
Doe het meteen na de pas, niet ervoor. Dan heb je eerst het overzicht en zie je daarna van dichtbij hoe diep die kloof echt is.
Ons oordeel: niet overslaan, ook al kost het je een uur extra
De ochtend voor zonsopkomst in Dong Van of Meo Vac
Vrijwel iedere backpacker maakt onderweg tientallen foto’s bij de bekende uitzichtpunten, maar bijna niemand staat op de loop echt vroeg op. Terwijl dat het moment is waarop dit gebied op zijn allermooist is: de eerste zon die over de bergkammen schuift, met de mist nog laag in de valleien.
Vraag je gids of je homestay om je voor zonsopkomst te wekken op de avond dat je in Dong Van of Meo Vac slaapt. Ver lopen hoef je er niet voor, want vanaf de rand van beide plaatsen kijk je de vallei al in.
Trek een warme laag aan. In de bergen koelt het ‘s nachts flink af en om zes uur ‘s ochtends merk je dat meteen.
Ons oordeel: de moeite van het vroege opstaan waard
De avond in de homestay
De landschappen zijn de reden dat je komt, maar de avonden zijn wat de meeste reizigers zich herinneren. Je eet wat de homestay die dag kookt, en dat is bijna altijd hetzelfde format: een tafel vol schaaltjes waar iedereen uit deelt, met een lokale familie en de rest van je groep om je heen.
Je kiest niets uit en je regelt niets. Je komt aan het eind van de middag aan, zet je tas neer en een uur later zit je aan tafel. De rijstwijn komt er vanzelf bij.
De eerste avond, meestal in Yen Minh, is de avond waarop je groep elkaar leert kennen. Ga er niet vroeg uit: de rest van de rit wordt een stuk leuker als je die mensen kent.
Ons oordeel: hoort er net zo goed bij als de passen
Dag één: de Bac Sum-pas en Heaven’s Gate
De eerste ochtend klim je vanuit Ha Giang het dal uit, en dat is meteen een van de mooiste stukken van de hele lus. Via de Bac Sum-pas rijd je omhoog naar Heaven’s Gate, met onderweg de Twin Mountains en de eerste bergdorpen die je passeert.
Dit is ook de dag waarop je moet wennen aan het rijden of aan achterop zitten, dus de verleiding is groot om vooral kilometers te maken. Doe dat niet. Je eindigt in Yen Minh en dat is een korte dag, dus er is ruimte voor stops.
Kijk achterom tijdens het klimmen. De weg die je net omhoog bent gereden ligt als een slinger onder je, en dat zie je alleen als je even stopt en je omdraait.
Ons oordeel: absoluut doen, en niet doorrijden
Dong Van Old Quarter
Het stadje waar je de tweede nacht slaapt is een marktplaats van steen en hout, en het voelt ouder dan de rest van de route. Lage huizen, een oud plein en smalle straatjes waar het dagelijks leven zich gewoon afspeelt, ook als er backpackers doorheen lopen.
Je komt er aan het eind van dag twee aan, na het paleis van de Hmong-koning en een rit door steeds kleinere dorpen. Reken op een avond rondlopen en wat eten zoeken, meer is er niet en dat is precies de charme.
Loop na het eten nog een rondje door het oude deel als de kraampjes dicht zijn. Zonder dagverkeer is het er doodstil.
Ons oordeel: een avond is genoeg, en die avond is leuk
Du Gia en de waterval op de vierde dag
Boek je vier dagen in plaats van drie, dan rijd je de lange weg terug via Du Gia. Dat stuk is groener, rustiger en met veel minder verkeer dan de heenweg, en onderweg ligt een waterval waar je kunt zwemmen.
Je hebt hier ook de tijd, want het zwaarste rijwerk ligt dan achter je. De waterval is de logische plek om te stoppen en het stof van drie dagen bergweg van je af te spoelen.
Twijfel je tussen drie en vier dagen, dan is dit het argument voor vier. Je ziet een compleet ander deel van de provincie in plaats van dezelfde weg terug.
Ons oordeel: alleen als je die vierde dag boekt, en dan zeker doen
Heb je tijd over op de Ha Giang Loop?
Neem drie of vier dagen in plaats van twee
Er zijn aanbieders die je de hele lus in twee dagen beloven. Met drie of vier dagen krijgt de reis pas zijn vorm: je komt tot stilstand, je stopt waar je zelf wilt en je hebt tijd voor de dorpen onderweg. Het is bovendien een stuk veiliger tempo op een weg met scherpe bochten en weinig vangrail. Heb je maar twee dagen, bewaar Ha Giang dan voor een volgende keer, want dit is een reis die de tijd verdient.
De omweg naar Lung Cu
Lung Cu is het noordelijkste punt van Vietnam, en de weg ernaartoe is prachtig. Het punt zelf is een vlaggenmast, een grens op de kaart en een mooie foto, en het kost je een flink stuk rijden op een dag die toch al lang is. Rijd je op schema en heb je de uren, dan is het een leuke omweg om te kunnen zeggen dat je er stond.
Het beste seizoen voor de uitzichten
Tussen november en februari is het hier heerlijk rustig en kom je bijna geen andere reiziger tegen. Het is dan wel koud en vaak bewolkt, en ‘s nachts kruipt het richting het vriespunt, dus je rijdt regelmatig door de mist. Kun je kiezen, ga dan in september of oktober, of in maart of april: dan heb je de uitzichten waarvoor je komt.
De rijstwijn in de homestay
De rijstwijn gaat ‘s avonds in elke homestay rond en één ronde meedoen hoort er gewoon bij: dat is vaak het moment waarop de avond echt begint. Hij is wel sterker dan hij smaakt en de volgende ochtend zit je weer op een scooter over een bergweg, dus zeg bij de tweede ronde rustig nee. Niemand die hier vaker komt kijkt daarvan op.
Onze vijf highlights van de Ha Giang Loop
Heb je maar een paar dagen? Dan zouden wij deze vijf sowieso meepakken:
- De Ma Pi Leng Pass, met minstens vier stops onderweg
- Het bootje door de Tu San-kloof, meteen na de pas
- Opstaan voor zonsopkomst in Dong Van of Meo Vac
- De gedeelde tafel in de homestay, vooral de eerste avond in Yen Minh
- De klim over de Bac Sum-pas naar Heaven’s Gate op dag één
Heb je ruimte voor een vierde dag, plak die er dan achteraan en rijd terug via Du Gia, met de waterval onderweg. En blijft er in Dong Van een avond over, loop dan het oude deel gewoon in zonder plan.
Dus wat moet je echt gedaan hebben op de Ha Giang Loop?
Alles op deze lijst is de moeite waard, maar het mooiste aan Ha Giang is dat je hier niets hoeft af te vinken: dit zijn drie of vier dagen op een weg, niet een rij bezienswaardigheden met een kaartje ervoor. De reizigers die er het meeste aan overhouden zijn meestal degenen die het vaakst gestopt zijn, niet degenen die de meeste stops op hun lijstje hadden staan.
Moeten we er dan toch één ding uit halen: pak op de Ma Pi Leng Pass niet meteen je telefoon. Zet je scooter aan de kant, ga zitten met de kloof voor je en kijk een paar minuten naar die rivier beneden zonder iets vast te leggen. Dat beeld heb je over een jaar nog scherp.
En vraag om die ene vroege ochtend. Voor zonsopkomst wakker worden in Dong Van of Meo Vac kost je een uur slaap en levert je de mooiste vijftien minuten van de hele rit op, op een moment dat de rest van je groep nog ligt te slapen.
