Thakhek heeft geen lijst met bezienswaardigheden waar je langs moet. Er is één ding, en dat is de lus: ongeveer 450 kilometer scooteren door centraal Laos in drie tot vier dagen. Dat klinkt overzichtelijk, maar onderweg komen er zoveel grotten, lagunes en uitzichten voorbij dat je onmogelijk overal kunt afstappen. Dat hoeft ook niet.
Een paar stops op die route zijn de reden dat reizigers er jaren later nog over praten. Andere zijn een bordje langs de weg waar iedereen even remt, en dat is een prima korte stop als je de tijd hebt. Weet je vooraf welke stops je zeker wilt maken, dan houd je je ochtend voor de mooiste.
Dus: waar stap je op de Thakhek Loop echt af, en waar rijd je rustig door naar de volgende stop?
Wil je eerst weten hoeveel dagen je nodig hebt en waar je slaapt? Dat hebben we uitgewerkt in de reisgids voor Thakhek.
De rit zelf, tussen de kalkpieken
Dit staat op geen enkel lijstje, want het is geen plek. Toch is dit waar bijna iedereen achteraf over begint: kilometers lange stukken weg met alleen kalkpieken, rijstvelden en dorpjes waar kinderen naar je zwaaien. Je stopt niet, je rijdt gewoon, en dat is precies het punt.
Een scooter kost ongeveer acht euro per dag en je grote bagage laat je gratis achter bij de verhuurder. Neem een semi-automaat: die trekt op de heuvels een stuk beter dan een model met een riem. Vrijwel iedereen rijdt de lus met de klok mee, dus je komt de hele route dezelfde gezichten tegen.
Vertrek ‘s ochtends vroeg. Niet omdat het moet, maar omdat je dan de ruimte hebt om spontaan af te stappen bij een uitzicht dat je niet had gepland. Dat zijn de stops die blijven hangen.
Ons oordeel: absoluut doen, en dit is de hele reden dat je komt
De Konglor-grot
Met een longtailbootje vaar je zeven en een halve kilometer door het binnenste van een berg, in volledig donker. Alleen het licht van je hoofdlamp, de echo van de motor tegen de rotswanden en af en toe een stuk waar het water te ondiep is. Aan de andere kant kom je uit in een vallei die vroeger alleen op deze manier te bereiken was.
De grot ligt op dag drie van de vierdaagse route, en het dorp Konglor ligt er vlak bij, met homestays waar je die avond blijft slapen. Reserveren hoeft niet, er is bijna altijd plek. Reken op een simpele kamer, goedkoop eten en een tafel vol reizigers die dezelfde dag hebben gehad.
Ga je in april of mei, dan is dit je koelste uur van de dag: buiten loopt het op tot zo’n 36 graden, in de berg is het heerlijk fris. In het regenseizoen kan de tocht bij hoog water juist worden stilgelegd.
Ons oordeel: niet overslaan, ook niet als je de lus inkort
Het dode woud in het Nakai-stuwmeer
Toen dit gebied onder water werd gezet bleven de bomen staan, en dat zie je nog steeds: kale stammen die als palen uit een spiegelglad meer omhoogsteken, met de bergen erachter. Het is het vreemdste landschap van de hele route en totaal anders dan alles wat je die dag hebt gezien.
Je rijdt er op dag twee langs, dus je hoeft er niets voor om te rijden. Zet je scooter aan de kant en neem er even de tijd voor: hoe lager de zon staat, hoe beter het werkt.
Blijf wel op de paden. In deze provincie ligt nog altijd niet-ontplofte munitie in de grond, en een mooiere foto is dat risico echt niet waard.
Ons oordeel: de beste vijftien minuten van dag twee
Tha Falang
Een groene lagune tussen de kalkrotsen, waar het water stil genoeg staat om de wand erachter te weerspiegelen. Je kunt er zwemmen en het is een van de weinige plekken op de lus waar je gewoon een uur kunt blijven zitten zonder het gevoel dat je iets mist.
Tha Falang ligt op het eerste stuk van de route, dus je komt er meestal aan het einde van je eerste rijdag. Het aanbod onderweg is beperkt tot wat er die dag is, dus neem je eigen water en iets te eten mee. Tussen sommige dorpen zit twee uur rijden zonder één kraampje.
In het droge seizoen staat het water lager en is het minder indrukwekkend dan op de foto’s die je gezien hebt. Hou daar rekening mee, dan is het alsnog een prima stop.
Ons oordeel: doen als je er toch langsrijdt
De avond in het dorp Konglor
De grot is de reden dat je hier bent, maar de avond erna is minstens zo leuk. Konglor is een klein dorp aan het einde van de vallei, met homestays, een handvol eettentjes en verder niets. Precies genoeg.
Een bed kost hier rond de vijf euro, een maaltijd ongeveer twee en een biertje één. Eet laap met kleefrijst uit het mandje en ga daarna buiten zitten. Iedereen die je aan tafel treft heeft dezelfde grot gedaan en rijdt morgen dezelfde kant op.
Neem genoeg contant geld mee vanuit Thakhek. Op de hele lus staat geen enkele geldautomaat, en in Konglor kun je nergens pinnen.
Ons oordeel: een avond is precies goed
De Buddha Cave en de lagunes bij Thakhek
Vlak buiten de stad liggen de Buddha Cave en een paar natuurlijke zwemlagunes, samen goed voor een halve dag. Het is kleiner en minder spectaculair dan wat je op de lus gaat zien, maar als je scooter al klaarstaat is dit de beste manier om je eerste dag te vullen.
Zie het als een testrit. Je went aan het rijden, je merkt of de scooter fatsoenlijk optrekt en je weet meteen of je toch een ander model had moeten nemen. Dat is een stuk prettiger dan daarachter komen op dag twee in de heuvels.
Check voor je vertrekt je banden, remmen en olie, en sla het nummer van je verhuurder op. Doe dat elke ochtend opnieuw, want onderweg heb je grotendeels geen bereik.
Ons oordeel: leuk als je die extra dag hebt
Eten aan de Mekong
Thakhek ligt aan de rivier met Thailand aan de overkant, en ‘s avonds is de boulevard de enige plek in de stad waar iets gebeurt. Je eet er verse Mekongvis van de houtskoolgrill terwijl aan de overkant de lichtjes van Nakhon Phanom aangaan.
Een maaltijd kost een euro of twee en een biertje één, dus je zit hier voor bijna niets een hele avond. Bestel er tam mak hoong bij, de papajasalade, en khao jee, het Laotiaanse stokbrood dat ook ideaal is om de volgende ochtend mee te nemen.
Doe dit op je laatste avond, na de lus. Dan smaakt het beter dan ervoor, en heb je iets te vertellen.
Ons oordeel: de beste afsluiting die deze stad heeft
Heb je tijd over in Thakhek?
De stad zelf
Thakhek is vooral je startpunt: hostels, eettentjes en scooterverhuurders rond een rustig centrum aan de Mekong. Regel je scooter, eet bij zonsondergang aan de rivier met Thailand aan de overkant en vertrek de volgende ochtend. Alles wat je hier komt halen ligt op de lus.
De lus in het juiste seizoen
November tot en met maart is droog en helder, en dat is precies wat je wilt op deze route. Van juni tot en met oktober is het landschap op zijn groenst, maar zijn de wegen modderig en vol gaten en kan de boottocht door de Konglor-grot bij hoog water stilliggen. Heb je weinig scooterervaring, kies dan zeker de droge maanden.
De juiste scooter uitkiezen
Er is altijd een model dat een paar euro per dag minder kost, en dat is bijna altijd een automaat met een riem die de heuvels op de lus niet lekker op trekt. Neem voor een paar euro verschil een semi-automaat: dat merk je vier dagen lang, elke heuvel opnieuw.
Onderweg stoppen waar het kan
Je komt onderweg genoeg plekken tegen waar je even wilt stilstaan, en het mooiste ligt hier gewoon aan de weg: karstpieken, het drooggevallen bos bij het meer en dorpjes waar iedereen zwaait. Blijf wel op de paden, want Laos is per hoofd van de bevolking het zwaarst gebombardeerde land ter wereld en in deze provincie ligt nog niet-ontplofte munitie in de grond. Raak nooit iets metaalachtigs aan dat je in een veld ziet liggen.
Onze vijf highlights van Thakhek
Heb je maar een paar dagen? Dan zouden wij deze vijf sowieso meepakken:
- De rit zelf, de lange stukken weg tussen de kalkpieken
- De Konglor-grot, zeven en een halve kilometer door de berg
- Het dode woud in het Nakai-stuwmeer, met laagstaande zon
- Tha Falang, met een uur zwemmen aan het eind van je eerste rijdag
- De avond in het dorp Konglor, met laap en kleefrijst
Blijft er daarna tijd over, dan doe je de Buddha Cave en de zwemlagunes vlak buiten Thakhek op de dag dat je je scooter ophaalt. En houd je laatste avond vrij voor gegrilde vis aan de Mekong, met Thailand aan de overkant.
Dus wat moet je echt gedaan hebben in Thakhek?
Eerlijk? Geen van deze stops is verplicht. De lus is geen route met vaste haltes, het is een paar dagen waarin je zelf bepaalt waar je remt. De reizigers die er het meeste aan hebben gehad zijn bijna altijd degenen die halverwege hun schema hebben losgelaten.
Als we er dan toch één ding uit moeten halen: de grot. Zeven en een halve kilometer varen door een berg in het volle donker doe je in Zuidoost-Azië nergens anders, en het is de enige stop op deze lijst waarvan we zouden zeggen dat het zonde is als je hem mist.
En verder: rijd langzamer dan je van plan was. Vertrek vroeg, plan minder dan je denkt te kunnen halen en stap af bij het eerste uitzicht waar je zin in hebt, ook als er geen bordje bij staat. Dat is uiteindelijk het stuk van Laos dat je je over een jaar nog herinnert.
