Padang Sidempuan is geen toeristenstad, en toch stoppen hier de slimste reizigers op weg van het Tobameer naar Bukittinggi. De stad ligt ongeveer halverwege die lange rit, in de groene heuvels van Noord-Sumatra. Je komt hier niet voor één grote attractie. Je komt hier omdat je de bergen wilt zien in plaats van een donkere busruit.
Want dat is de keuze op dit stuk van Sumatra. De ALS-bus rijdt in één ruk van Parapat naar Bukittinggi, twaalf tot zestien uur, grotendeels in het donker. Of je verdeelt de rit over twee dagen, rijdt overdag langs Tarutung en Sipirok, en slaapt hier. Onze keus is het tweede, zonder twijfel.
En dan blijkt deze tussenstop een eigen karakter te hebben. De heuvels staan vol salakpalmen, zoveel dat de stad zich Kota Salak noemt. Je bent in het land van de Angkola en de Mandailing, en ten zuiden van de stad groeit de koffie die de wereld als Mandheling kent. Buitenlanders zie je hier nauwelijks, dus iedereen wil weten waar je vandaan komt.
Goedkoop is het ook. Met ongeveer €22 per dag kom je rond, een maaltijd kost zo’n anderhalve euro, en het grootste deel van je budget gaat naar een hotelkamer met airco.
Waar staat Padang Sidempuan om bekend?
Om drie dingen: de salak, de koffie en, voor wie het weet, de tijgers.
De salak is de slangenvrucht, met een bruine schil van schubben en zoetzure, knapperige partjes. Hij groeit hier zo goed dat er in het stadspark een monument voor staat, de Tugu Salak. Langs de weg verkopen kraampjes hem per bos.
De koffie komt uit Mandailing, ten zuiden van de stad. In de warungs schenken ze hem sterk, als kopi tubruk met het koffiedik nog in je glas.
En de tijgers zitten in het buurregentschap Padang Lawas Utara. Daar ligt het Barumun Nagari Wildlife Sanctuary, een opvang voor Sumatraanse tijgers die in strikken van stropers liepen. Het is een van de minst bezochte natuurplekken van Sumatra, en precies daarom zo bijzonder.
Hoeveel dagen heb je nodig in Padang Sidempuan?
Een tot twee dagen. Meer vraagt de stad niet, en minder dan een nacht heeft geen zin.
1 nacht: de klassieke tussenstop. Je komt aan het eind van de middag binnen uit Parapat, eet sate bij een warung, koopt salak voor de bus en vertrekt de volgende ochtend rond acht uur naar Bukittinggi.
2 nachten: de betere keuze als je bezoek aan Barumun lukt. Dan gaat je tweede dag naar de tijgers, en ben je voor het donker terug. Krijg je geen afspraak, dan vul je die dag met de waterval Aek Sijorni en de zonsondergang op Bukit Simarsayang.
Een extra dag: voor de tempels van Candi Bahal, ongeveer drie uur rijden de savanne in. Dat is een dag voor liefhebbers van geschiedenis, en die dag krijg je zonder drukte.
Wat is de beste plek om te verblijven in Padang Sidempuan?
Slaap aan of vlak bij de Jalan Imam Bonjol, de doorgaande weg door het zuiden van de stad. Daar liggen de hotels, de warungs en de minimarkten, en daar vinden chauffeurs en bussen je zonder zoeken.
In Padang Matinggi: voor een rustige nacht Dit stuk van de Imam Bonjol is de plek voor een stille kamer na een dag over de bergen. Hier zit het hotel met de beste reviews van de stad.
Bij het stadspark: voor een avondwandeling Ook aan de Imam Bonjol, maar dan op een paar minuten lopen van het park met het salakmonument. Na het eten wandel je er nog even langs, en de eettentjes zitten om de hoek.
Een tweede nacht: voor de omgeving Blijf je langer voor Barumun of Aek Sijorni, dan is diezelfde straat je uitvalsbasis. Chauffeurs vinden je hotel hier makkelijk, en je bent er ‘s avonds snel terug.
Laat je hotel weten hoe laat je bus vertrekt. Vaak regelen ze een ojek die je naar de juiste halte brengt.
Welke plek raden wij backpackers aan?
Een hostel vind je hier niet, en op Hostelworld staat de stad niet eens. Je slaapt in een eenvoudig hotel met een eigen kamer en airco, vanaf ongeveer €15 per nacht. Na een lange dag in de bus is dat eigenlijk precies wat je wilt.
Onze eerste keus is Hotel Mutiara Padang Sidimpuan, aan de Jalan Imam Bonjol in Padang Matinggi. Het krijgt de beste reviews van de stad, gasten prijzen de schone en stille kamers, en aan de balie spreken ze Engels. Er is een restaurant met café. Kijk bij het boeken wel even of je kamer een raam heeft, en of het ontbijt erbij zit.
Wil je een zwembad, ga dan naar Mega Permata Hotel. Het is het grootste hotel van de stad, sinds 2012 open, met een buitenzwembad en een ontbijtbuffet waar reviewers enthousiast over zijn. Het gebouw is wat gedateerd en de straatkant is luid, dus vraag een kamer met raam aan de achterkant. Het salakmonument ligt op een paar minuten lopen.
Wat kun je doen in Padang Sidempuan?
Het hoogtepunt is het Barumun Nagari Wildlife Sanctuary, met Sumatraanse tijgers die een tweede kans kregen. Daarnaast heb je de trapsgewijze waterval Aek Sijorni aan de weg naar het zuiden, het uitzicht vanaf Bukit Simarsayang, de salak van Kota Salak en, met een extra dag, de tempels van Candi Bahal.
Wat je per plek moet weten en wat je als eerste doet, lees je in de highlights van Padang Sidempuan.
Hoe kom je in Padang Sidempuan?
De meeste reizigers komen uit Parapat, aan de oever van het Tobameer. Je neemt ‘s ochtends de boot van Tuktuk naar Parapat en stapt daar in een gedeelde auto of bus naar het zuiden, langs Tarutung en het bergstadje Sipirok. Het is een flinke dag: wie ‘s ochtends vertrekt, is aan het eind van de middag binnen. Het snelst gaat het met een auto met chauffeur, die je via je guesthouse in Tuktuk regelt.
Liever vliegen? Het dichtstbijzijnde vliegveld is Aek Godang, met vluchten vanuit Medan.
In de stad zelf neem je een ojek of een Grab-motor, bijvoorbeeld naar Bukit Simarsayang. Naar Barumun gaat geen openbaar vervoer: regel je rit via het reservaat of je hotel als je je bezoek afspreekt.
Verder naar Bukittinggi vertrek je ‘s ochtends rond acht uur, en ‘s middags ben je binnen. Onderweg rijd je langs Aek Sijorni en steek je bij Bonjol de evenaar over. Ga je met de ALS-bus, boek je stoel dan een paar dagen vooruit, want die bussen zitten vaak al twee tot drie dagen van tevoren vol.
Is Padang Sidempuan een bezoek waard?
Ja, al is het een ander soort bezoek dan elders op Sumatra. Je komt voor een nacht, en je krijgt er een dag bergweg bij die de nachtbus je nooit laat zien. Wie daarnaast de tijgers van Barumun weet te regelen, heeft een verhaal dat bijna geen andere reiziger heeft.
Het is een rustige, conservatief-islamitische provinciestad. Bedek je knieën en schouders, ook gewoon op straat, en neem voor de rit water, snacks en iets tegen wagenziekte mee. Nederland geeft voor dit deel van Indonesië kleurcode geel. In de natte maanden van oktober tot en met december kan een aardverschuiving de bergweg een paar uur blokkeren, dus plan dan een ruime dag. Juni tot en met september is het droogst.
In de opvang raak je de dieren niet aan, en op een olifant ga je niet zitten. Kijken en luisteren naar de verzorgers is hier genoeg, en meer hoort het ook niet te zijn.
Ons advies: stuur het Barumun Nagari Wildlife Sanctuary al vanuit Tuktuk een bericht via Instagram, met je datum erbij. Krijg je een ja, blijf dan twee nachten. Krijg je niets, dan blijf je er één, eet je salak tot je duim plakt en rijd je de volgende ochtend met daglicht naar Bukittinggi.
