Ipoh heeft geen lijst met beroemde monumenten, en dat maakt het makkelijk om de stad te onderschatten. Wie alleen even uitstapt voor een foto van een muurschildering, rijdt door zonder de helft te hebben gezien. Want het beste van Ipoh zit niet in het centrum maar eromheen: in de groene kalkwanden die als muren rond de stad omhoog steken.
Daarbinnen draait alles om eten en om timing. De koffiehuizen zijn op hun best voor negen uur ‘s ochtends, de grottempels sluiten aan het eind van de middag en het laatste bootje bij Gunung Lang vaart rond vijf uur. Plan je dag verkeerd om en je staat drie keer voor een dichte deur. Plan hem goed, en je doet in twee dagen meer dan je van een tussenstop zou verwachten.
Dus: welke plekken zijn het echt waard, en in welke volgorde pak je ze?
Waar je slaapt, hoe je er komt en hoeveel dagen je uittrekt, lees je in onze reisgids voor Ipoh.
De grottempels in de kalkrotsen
Dit is wat ons betreft het moment waarop Ipoh je verrast. Je stapt uit een Grab aan de rand van de stad, loopt een rotswand in en staat ineens in het halfdonker tussen Boeddha’s, in een koelte die na de hete straat bijna onwerkelijk voelt.
Sam Poh Tong is de eerste stop. Je loopt door de grot heen en komt uit op een binnenplaats met een vijver vol schildpadden. Kek Lok Tong is een enorme grot vol Boeddhabeelden, met aan de achterkant een tuin met koi. Perak Tong bewaar je voor het laatst, want daar klim je een steile trap op naar een uitzicht hoog boven de stad.
De entree is gratis, een kleine donatie wordt gewaardeerd. Een Grab doet er een kwartier over en kost ongeveer €2 per rit. Bedek je schouders en knieën, trek iets anders aan dan slippers voor de trap van Perak Tong, en houd eten in je tas: bij de grotten zitten apen. Wees er voor vier uur, want ze sluiten vroeg.
Ons oordeel: het hoogtepunt van Ipoh, en drie tempels passen precies in één middag
Gunung Lang en het bootje van een euro
Aan de noordkant van de stad ligt een meer onder steile kalkwanden die recht uit het water omhoog komen. Een klein bootje zet je over naar de overkant, en daar loopt een wandelpad naar een uitkijkpunt boven het water. Het is het soort plek dat je op de voorkant van een reisgids verwacht, en het kost je ongeveer €1 heen en terug.
Het mooiste licht valt hier laat in de middag, als de zon laag over de wanden schuift. Dat is ook precies het moment om op te letten, want het laatste bootje terug vaart rond vijf uur. Wie op de uitkijk te lang blijft hangen, staat aan de verkeerde kant van het meer.
Ga dus rond drie uur, na de grottempels of in plaats van de laatste. Het is rustig, het ligt net buiten de stad en je bent er met een Grab zo.
Ons oordeel: het mooiste plaatje van Ipoh voor de prijs van een kop koffie
Witte koffie om zeven uur ‘s ochtends
Ipoh begint vroeg. Om zeven uur zitten de koffiehuizen aan Jalan Bandar Timah al vol met oude mannen achter de krant, en op elk marmeren tafeltje staat hetzelfde: witte koffie, van bonen die in palmolie zijn gebrand en opgeklopt met gecondenseerde melk. Zacht, zoet, met een laagje schuim erop.
Sin Yoon Loong schenkt hem al sinds 1937, Nam Heong zit aan dezelfde straat. Een kop kost vanaf ongeveer €0,60, en daar bestel je een eiertaartje of een toast met kaya bij. Op een warme dag doe je wat de locals doen: je bestelt hem koud.
Kom vroeg, en dat is geen beleefdheid. De oude zaken sluiten vaak al in de middag, en in het weekend staat er een rij van dagjesmensen uit KL en Penang. Doordeweeks om zeven uur heb je een tafel en een stad die nog wakker wordt.
Ons oordeel: het beste uur van de dag in Ipoh, dus zet die wekker
Streetart en Concubine Lane
In 2014 schilderde Ernest Zacharevic een reeks muurschilderingen tussen de winkelpanden van de oude stad: een oude man met een kop koffie, een meisje met een papieren vliegtuigje. Daaromheen zijn er sindsdien veel meer bijgekomen, dus je loopt van de ene muur naar de volgende.
Middenin ligt Concubine Lane, een smal steegje vol winkeltjes en lampionnen. Alles samen loop je in een ochtend, gratis, en je komt onderweg langs genoeg koloniale panden om te snappen hoe rijk het tin deze stad ooit maakte. Vraag bij je hostel om een kaartje met de schilderingen, dan mis je er geen.
Begin direct na je koffie. De oude stad heeft weinig schaduw en de muren staan vroeg nog in de schaduw, wat ook voor je foto’s een stuk prettiger is.
Ons oordeel: een fijne ochtendwandeling, en hij sluit naadloos aan op je ontbijt
Taugé-kip en de rest van het menu
Ipoh is een foodstad, en in Maleisië is dat een groot woord. Het gerecht waar de stad om bekendstaat is taugé-kip: gepocheerde kip met rijst en een bord dikke, sappige taugé ernaast. Het water uit de kalkrotsen zou de reden zijn dat die taugé hier zo knapperig is.
Daarnaast eet je hier curry mee, noedels in een pittige kokoscurry, char kway teow uit de wok, nasi kandar met een berg curry’s naar keuze en ‘s ochtends roti canai. De meeste bekende zaken zijn klein en maken één ding. Zie je een rij, dan weet je genoeg: aansluiten.
Lunch je aan een plastic tafel op straat in de oude stad, en steek ‘s avonds de rivier over naar de nieuwe stad, waar de goede eettentjes en een paar beroemde adressen zitten. Een maaltijd kost je ongeveer €2, dus twee keer avondeten op één avond is hier geen overdaad.
Ons oordeel: kom met honger, want hier eet je misschien wel het lekkerst van het hele land
Kellie’s Castle
Een halfuur rijden van Ipoh, bij Batu Gajah, staat een kasteel in de jungle dat nooit af is gekomen. Een Schotse planter begon er rond 1915 aan en overleed voordat het klaar was. Wat er staat is een romantische ruïne met torens en gangen, en de verhalen over geesten krijg je er gratis bij.
De entree is ongeveer €2 tot €4 voor buitenlanders, en je komt er met een Grab van ongeveer een halfuur. Ga laat in de middag, als het licht warm wordt. Het verhaal erachter vertelt meteen iets over de tinbaronnen die Perak rijk maakten.
Het is een losse rit de andere kant op, dus kies op je tweede dag tussen Kellie’s Castle en Gunung Lang als afsluiter. Allebei vragen ze dat late middaglicht.
Ons oordeel: een sfeervolle afsluiter als je nog een middag over hebt
Heb je tijd over in Ipoh?
De nachtmarkt en de zondagse vlooienmarkt
‘s Avonds loop je over de nachtmarkt, en op zondag staat er ook een vlooienmarkt. Slaap je bij Dé Cafe & Rest House, dan kun je mee op hun foodtour over de nachtmarkt: makkelijker kom je niet aan de goede kraampjes.
Het witte treinstation
Het treinstation van Ipoh is zo groots en zo wit dat de locals het de Taj Mahal van Ipoh noemen. Je loopt er vanuit de oude stad naartoe, en je komt er bij aankomst toch al langs. Kijk even achterom als je uitstapt.
Koel blijven in de middag
Ipoh is het hele jaar warm. Doe de oude stad in de ochtend en zoek in de middag de grotten op, waar het heerlijk koel is. Vanaf april en van september tot en met december valt er vaak een stevige bui in de middag: een koffiehuis is dan de beste schuilplaats.
Doordeweeks of vroeg
In het weekend rijden veel Maleisiërs uit KL en Penang naar Ipoh om te eten. Plan je bezoek aan de bekendste koffiehuizen op een doordeweekse dag of vroeg in de ochtend, dan hoef je nergens in de rij.
Onze vijf highlights van Ipoh
Heb je maar twee dagen? Onze vijf voor Ipoh, in deze volgorde:
- Sam Poh Tong, Kek Lok Tong en Perak Tong op één middag, voor vier uur
- Het bootje naar de overkant van Gunung Lang, met het laatste licht op de kalkwanden
- Een koude witte koffie aan Jalan Bandar Timah om zeven uur ‘s ochtends
- De muurschilderingen van Ernest Zacharevic en Concubine Lane, direct na je ontbijt
- Een bord taugé-kip, en ‘s avonds eten in de nieuwe stad
Blijft er daarna een middag over, neem dan een Grab naar Kellie’s Castle bij Batu Gajah en blijf tot de zon laag staat.
Dus wat moet je echt gedaan hebben in Ipoh?
Als je maar één ding doet: ga de rotsen in. De oude stad is mooi en de koffie is beroemd, maar de grottempels zijn wat Ipoh anders maakt dan elke andere stop op de route. Drie tempels, een Grab ertussen en je bent voor vier uur klaar.
En blijf een nacht. Dat is het verschil tussen Ipoh zien en Ipoh meemaken. Wie ‘s middags aankomt en ‘s avonds verder reist, mist het moment waarop de stad op zijn best is: de vroege ochtend, als de rolluiken omhooggaan en de muurschilderingen nog in de schaduw staan.
Dus zet je wekker, bestel een koude witte koffie met een eiertaartje dat nog warm is, en loop daarna de oude stad in. Op dat uur is Ipoh van de locals, en mag jij even meedoen.
