Boracay ligt tussen Panay en Mindoro, is nog geen tien vierkante kilometer groot en heeft aan de westkant vier kilometer poederwit zand liggen. Dat strand heet White Beach en is de reden dat dit het bekendste eiland van de Filipijnen is.
Toeristisch is het zeker. Sommige backpackers slaan Boracay daarom over en kiezen voor Siargao of Siquijor, waar het rauwer aanvoelt. Wie toch komt, merkt dat er onder al die resorts een verrassend gezellige backpackersscene zit en dat je met een bed van negen euro en maaltijden van drie euro prima rondkomt op zo’n vijfentwintig euro per dag.
Een dag hier begint laat en eindigt op het zand. Je loopt White Beach af van Station 1 naar Station 3, boekt een boottocht langs Crystal Cove en Puka Shell Beach, klimt naar Mount Luho voor het uitzicht over beide kusten en kijkt ‘s avonds vanaf een paraw hoe de zon in zee zakt.
Één ding moet je weten voor je komt: in 2018 ging het eiland een half jaar helemaal dicht voor een grote schoonmaak. Sindsdien gelden er strenge regels. Roken, drinken en eten op het strand zelf is verboden en daar wordt op gehandhaafd, en bij aankomst kan er naar je boeking en je terugvlucht gevraagd worden.
Waar staat Boracay om bekend?
Boracay staat vooral bekend om White Beach: vier kilometer wit zand aan de westkant, met zand dat zo fijn is dat het zelfs op de warmste dagen koel aanvoelt. Het strand is verdeeld in drie stations, van rustig en duur in het noorden tot goedkoop en backpackerachtig in het zuiden.
Bijna even bekend is de zonsondergang. White Beach kijkt precies de goede kant op en het klassieke beeld is dat van een paraw, de traditionele zeilboot met uitleggers, die er vlak voor de kust langs vaart. Meevaren kost ongeveer acht euro.
Verder is dit het watersporteiland van de Filipijnen. Aan de oostkant ligt Bulabog Beach, tien minuten lopen van White Beach, waar van juni tot en met oktober de wind staat en gekitesurft wordt. Aan de westkant hangen ze je aan een parachute achter een boot voor ongeveer vijfentwintig euro, of laten ze je met een helm op over de zeebodem lopen zonder duikbrevet.
Eilandhoppen is de vierde reden om te komen. De standaardtocht duurt een halve dag en gaat langs Crystal Cove, Crocodile Island en Puka Shell Beach, waar het zand grover is en het een stuk rustiger dan op White Beach. Snorkelen zit er meestal bij.
En dan is er Mount Luho, met ongeveer anderhalve euro entree het goedkoopste uitzicht van het eiland. Het is het hoogste punt van Boracay en je kijkt er over beide kusten tegelijk uit.
Hoeveel dagen heb je nodig op Boracay?
Voor Boracay raden we 2 tot 3 dagen aan. Het eiland is klein en in twee dagen heb je het gezien.
2 dagen: genoeg voor het belangrijkste. Dag één White Beach in zijn geheel aflopen en de zonsondergang vanaf een paraw, dag twee de boottocht langs Crystal Cove en Puka Beach.
3 dagen: wat ons betreft het fijnste. Je houdt een dag over voor Mount Luho, parasailen of helmduiken, en in habagat voor een kitesurfles bij Bulabog.
4 dagen of meer: alleen als je hier komt om niets te doen. Dat werkt op Boracay uitstekend, maar je zit dan wel op het duurste eiland van de Filipijnen.
Reis je door naar El Nido of Siargao, dan is Boracay een prima plek om er twee of drie dagen tussenuit te knijpen voordat je weer de bangka’s en binnenlandse vluchten in duikt.
Wat is de beste plek om te verblijven op Boracay?
Het hele eiland is nog geen tien vierkante kilometer, dus ver zit je nergens vandaan. Toch heeft ieder deel van White Beach zijn eigen prijskaartje en sfeer.
Station 2: het centrum voor backpackers Hier zitten de meeste hostels, restaurants, cafés en uitgaansgelegenheden, en hier vertrekken de tours. Je zit precies tussen de rustigere kant en de lokalere kant in en hebt alles op loopafstand. Voor vrijwel iedere backpacker de logische keuze.
Station 1: rustiger en duurder Het noordelijke stuk heeft het breedste strand en de duurste adressen. Mooi om overdag naartoe te lopen, minder logisch om er te slapen als je op je budget let.
Station 3: goedkoper en lokaler Naar het zuiden toe zakken de prijzen en wordt het rustiger. Je loopt nog steeds binnen een kwartier naar het centrum en je eet hier goedkoper dan aan het strand.
Bulabog: voor wie het water op wil Aan de oostkant slaap je tussen de kite- en windsurfers. In habagat is dit de kant waar de actie zit, terwijl White Beach dan juist ruw is en vol zeewier ligt.
Welke plek raden wij backpackers aan?
Voor je eerste keer op Boracay zouden wij gewoon in Station 2 blijven. Alles ligt daar op loopafstand, de tours vertrekken om de hoek en je ontmoet er zonder moeite andere reizigers.
Op onze bestemmingspagina noemen we drie hostels die er bij backpackers uitspringen: Frendz Resort & Hostel Boracay voor de sociale sfeer, het zwembad en de rooftopbar, Chill Out Hostel Boracay voor wie het rustiger wil en dicht bij het strand wil zitten, en Ocean Breeze Inn als je iets meer comfort en privacy zoekt.
Wil je vooral goedkoop zitten, kijk dan richting Station 3. En kom je voor het water in plaats van voor het strandleven, dan slaap je beter aan de Bulabog-kant. Reken er wel op dat je in het hoogseizoen niet zomaar ergens binnenloopt: in april en mei zit het eiland vol met Filipijnse vakantiegangers, dus boek op tijd.
Wat kun je doen op Boracay?
Genoeg voor twee tot drie dagen, en bijna alles draait om het strand: zwemmen, eilandhoppen, zonsondergangen vanaf het water en watersport voor wie niet stil kan liggen.
Welke vijf dingen wij zelf niet zouden overslaan, lees je in de highlights van Boracay.
Hoe kom je op Boracay?
Boracay heeft zelf geen vliegveld. Je landt op Caticlan of Kalibo, allebei op het naburige eiland Panay, en steekt daarna over met de boot.
Caticlan is veruit het handigst: vanaf daar is het tien minuten varen naar Boracay. Kalibo ligt anderhalf uur rijden van de boot vandaan, maar de vluchten erheen zijn vaak goedkoper. Vanuit Manila ben je in ongeveer een uur bij allebei.
Reis je verder, dan vlieg je vanaf Caticlan of Kalibo naar Manila en Cebu, en dat is de logische opstap naar Palawan, Siargao of de duikplekken rond Cebu. Er varen ook boten naar Romblon en Mindoro, maar die zijn traag.
Op het eiland zelf heb je geen scooter nodig. Gewone voertuigen zijn hier verboden, dus je rijdt met een elektrische trike en betaalt daarvoor ongeveer een euro per rit. Naar Puka Shell Beach doe je er vanaf Station 1 een kwartier over. White Beach is autovrij en het hele stuk van Station 1 tot Station 3 loop je in een uurtje.
Is Boracay een bezoek waard?
Ja, maar niet als je op zoek bent naar een onontdekt eiland. Boracay is het meest toeristische eiland van de Filipijnen en dat merk je aan de drukte en aan de prijzen langs het strand. Wat je ervoor terugkrijgt is een van de mooiste stranden ter wereld, goede voorzieningen en een backpackersscene die gezelliger is dan de meeste reizigers verwachten.
Weet wel waar je aan begint. Sinds de schoonmaak van 2018 gelden er strenge regels: niet roken, drinken of eten op het zand, geen vuurtje, geen zandkastelen, en je afval neem je mee. Er wordt beboet. Zorg dat je je accommodatie of terugvlucht kunt laten zien, want daar wordt bij aankomst naar gevraagd.
Let verder op de vlaggen. In habagat staat er stevige branding op White Beach, en juni tot en met oktober is het regenseizoen met kans op tropische stormen. Maak foto’s van watersportmateriaal voordat je het meeneemt, dan heb je achteraf geen discussie over schade.
De beste maanden zijn november tot en met maart: droog, zonnig en met een kalme zee aan de westkant. April en mei zijn heet en druk, maar het zeewater is dan op zijn warmst.
Ons advies: neem 2 tot 3 dagen, slaap in Station 2 en eet landinwaarts in plaats van aan het strand. Sta één ochtend vroeg op en neem een trike naar Ilig-Iligan Beach aan de noordoostkant, dan heb je een strand voor jezelf terwijl de rest nog op White Beach ligt.
