In Berastagi begint de mooiste dag om vier uur ‘s nachts, met een zaklamp in je hand en een vulkaan voor je neus. Een paar uur later sta je op een kraterrand die naar zwavel ruikt, en tegen de middag lig je in warm water met je benen nog trillend van de afdaling. Wie hier alleen komt om te slapen tussen de jungle en het meer, mist het beste stuk van Noord-Sumatra.
De rest van het Karo-land draait om dezelfde twee bergen. De Sibayak beklim je, de Sinabung bekijk je van een afstand, en ertussen liggen akkers, fruitbomen en dorpen waar de huizen ouder zijn dan iedereen die erin woont. Het is koel, het is groen, en het gaat er rustig aan toe.
Dus: waar besteed je je twee of drie dagen in Berastagi aan, en wat neem je mee op de weg naar het Tobameer?
Hoe je er komt, waar je slaapt en hoeveel dagen je uittrekt, lees je in onze reisgids voor Berastagi.
Zonsopkomst op de krater van de Sibayak
Dit is de reden om naar Berastagi te komen. De Sibayak is ongeveer 2.212 meter hoog, en je loopt hem zelf op: eerst over een weg, daarna steil en glad over een pad dat in het donker nauwelijks te volgen is. Na twee tot drie uur klimmen sta je op de rand, en dan gaat de zon op.
Wat je dan ziet, vergeet je niet snel. Stoom sist uit de rotsen, de lucht ruikt naar zwavel, en aan de overkant blaast de Sinabung rustig een pluim rook in het eerste oranje licht. Onder je ligt het hele Karo-land.
Vertrek rond vier uur. De entree is ongeveer IDR 10.000 tot 15.000, zo’n €0,50 tot €0,75. Neem een zaklamp, een trui en een regenjas mee, want op de krater is het voor zonsopkomst echt koud.
Ga met een gids van je guesthouse of in elk geval met een groepje, en vraag vooraf of de berg open is. Blijf op afstand van de fumarolen: de dampen zijn heet en giftig.
Ons oordeel: de vroegste wekker van je reis, en de beste reden om hem te zetten
Warme bronnen onder de Sibayak
Aan de voet van de vulkaan liggen de warme bronnen van Sidebuk-debuk: baden vol zwavelwater, elk met een andere temperatuur. Je stapt erin terwijl de lucht om je heen nog fris is, en je kijkt vanuit het water omhoog naar de berg die je net hebt beklommen.
Het kost een paar euro per bad. Na de afdaling loop je er zo naartoe, en anders brengt een busje of een scooter je erheen. Doordeweeks is het er rustig, in het weekend komen vooral lokale families uit de omgeving.
Neem zwemkleding mee die tegen een stootje kan. De zwavel laat een geur achter die je er na één wasbeurt nog niet uit hebt.
Plan de bronnen direct na de Sibayak. Je benen zullen je dankbaar zijn, en een warm bad na een koude kraterrand is precies de goede volgorde.
Ons oordeel: het beloningsbad na de klim, en geen moment eerder
De langhuizen van Dokan
Dokan ligt op ongeveer 23 kilometer van Berastagi en is een van de laatste dorpen waar de Karo-langhuizen nog bewoond worden. Zo’n siwaluh jabu is een huis voor acht families, op palen boven de grond, met een enorm schuin dak dat van ver al opvalt.
Er staan er zeven, allemaal meer dan honderd jaar oud, en in de meeste wonen nog mensen. Dat maakt Dokan bijzonder: je loopt niet door een openluchtmuseum, je loopt door een dorp waar families gewoon hun dag leven.
Er is geen vaste entree. Laat een donatie achter, groet de bewoners, vraag of je binnen mag kijken en fotografeer iemand pas na een knikje. Met een gids uit Berastagi krijg je het verhaal erbij: wie in welk deel van het huis woont, en waarom.
Je komt er met een privéauto of scooter, en het ligt op de route naar het Tobameer.
Ons oordeel: Karo-bouwkunst zoals die al eeuwen is, en bijna zonder andere toeristen
De Sipiso-piso-waterval
Aan de noordpunt van het Tobameer stort een rivier zich 120 meter diep een kloof in. Het is een van de hoogste watervallen van Sumatra, en vanaf de rand zie je het water verdwijnen in de mist beneden, met het meer blauw op de achtergrond.
Hier zie je het Tobameer voor het eerst, en dat moment alleen al maakt de omweg goed. Beneden aan het water ligt het dorp Tongging.
Je bent er in ongeveer een uur vanuit Berastagi, en de entree is ongeveer IDR 5.000 tot 10.000, minder dan €0,50. Een half uur trappen brengt je naar beneden. Terug is flink klimmen, dus neem water mee.
Kom vroeg op de dag. Na de middag trekken de wolken vaak over de rand van de kloof, en dan zie je van het meer een stuk minder.
Ons oordeel: je eerste blik op het Tobameer, en een die je bijblijft
Gundaling en de Sinabung
De Sinabung beklim je niet. De berg is sinds 2010 weer actief, en hij en een zone eromheen zijn verboden gebied. Maar vanaf Gundaling, een heuvel net boven Berastagi tussen de dennen, kijk je er recht op, met de Sibayak ernaast en het Karo-plateau aan je voeten.
Je komt er met een korte rit op de scooter of een stevige wandeling, en een klim is niet nodig. Ga vroeg in de ochtend of bij zonsondergang, als het licht schuin over de vulkanen valt.
De verboden zone verandert met de activiteit van de berg. Vraag bij je guesthouse wat er nu geldt, of kijk op het reisadvies van Nederland Wereldwijd.
Ons oordeel: de makkelijkste vulkaan van je reis, en je hoeft er geen stap voor te klimmen
De fruitmarkt en babi panggang Karo
Het koele klimaat proef je in Berastagi op je bord. Op de fruitmarkt in het centrum liggen passievruchten, Karo-sinaasappels en tamarillo’s die van de akkers rond het stadje komen. Koop er een zak van voor de Sibayak, of eet ze ter plekke.
’s Avonds eet je babi panggang Karo: gegrild varkensvlees met rijst, een pittige saus met bloed en een kom bouillon. De Karo zijn grotendeels christelijk, en daarom staat dit gerecht hier op de kaart. Zoek de letters BPK op het bord voor de deur.
Ons oordeel: het gerecht van de streek, en je vindt het verder op Sumatra bijna nergens
Heb je tijd over in Berastagi?
Een kop Karo-koffie
Op de hellingen rond Berastagi groeit koffie. Drink hem ‘s avonds in een warung langs de hoofdweg, of vraag bij Gintribu of je mee kunt naar de koffieboeren in de buurt.
Bakso op een frisse avond
Na zonsondergang koelt het hier snel af, soms tot onder de vijftien graden. Een kom bakso, warme soep uit een warung, is dan precies wat je wilt.
De dorpen rond het stadje
Huur bij je guesthouse een scooter en rijd de akkers in, richting Kabanjahe of de omliggende dorpen. Neem je rijbewijs en een internationaal rijbewijs mee.
Een regenachtige ochtend
Hangen de wolken op de toppen, schuif de Sibayak dan een dag op en ga naar de warme bronnen. Die zijn bij koud en nat weer op hun best.
Onze vijf highlights van Berastagi
Heb je maar twee dagen? Moeten we het terugbrengen tot vijf, dan worden het deze:
- Zonsopkomst op de krater van de Sibayak, met de Sinabung ernaast
- De warme bronnen van Sidebuk-debuk, direct na de afdaling
- De bewoonde langhuizen van Dokan
- De Sipiso-piso-waterval en je eerste blik op het Tobameer
- Zonsondergang op Gundaling, met babi panggang Karo als avondeten
Met een derde dag combineer je Dokan en de waterval op je reisdag naar het meer.
Dus wat moet je echt gedaan hebben in Berastagi?
De Sibayak, en dan echt bij zonsopkomst. Alles in Berastagi is mooi, maar die ene ochtend op de kraterrand, met de stoom om je heen en de Sinabung in het eerste licht, is waarom je deze stop niet overslaat.
Als we er nog één ding bij moeten halen, dan is het je reisdag naar het meer. Neem niet de snelste weg, maar de lange: langs de langhuizen van Dokan en de rand van de Sipiso-piso, waar het Tobameer ineens onder je ligt. Zo wordt een reisdag de mooiste dag van Noord-Sumatra.
En kleed je warm aan. Het is hier koeler dan je na Medan verwacht, en een trui is de beste investering van je hele stop.
