Voor veel backpackers gaat de route na Chiang Mai verder naar Pai, het bergdorp op zo’n honderddertig kilometer naar het noordwesten. Op de kaart stelt dat niets voor. In de praktijk ben je er drie uur mee bezig, en dat komt door één berucht getal: 762 bochten.
Die weg is de reden dat deze rit een verhaal op zich is geworden. Iedereen die in Pai aankomt heeft er een mening over, en meestal gaat die mening over hoe de rit voelde in plaats van hoe lang hij duurde. Het is geen zware reis, maar het is ook geen rit waar je zomaar in stapt zonder erover na te denken.
Je hebt vier opties: de minibus, een grotere bus, zelf rijden op een scooter, of het vliegtuigje. Hieronder wat elke optie je kost, wat hij je oplevert en voor wie hij bedoeld is. Wat je in Pai zelf gaat doen staat in de highlights van Pai.
De minibus
Voor de meeste backpackers is dit het antwoord. De minibus vertrekt meerdere keren per dag vanuit Chiang Mai, doet er ongeveer drie uur over en kost een euro of vijf. Je stapt in, je stapt uit, klaar.
Onderweg rijd je dwars door de bergen en dat is op zichzelf mooi, tenminste zolang je uit het raam kijkt en niet op je telefoon. Boek je ticket vooraf, zeker in het hoogseizoen tussen november en februari: dan hoef je op de dag zelf niets meer te regelen en heb je meer keuze in vertrektijden.
Één ding: probeer voorin te zitten. Achterin een minibus voelen die bochten twee keer zo hard aan, en dat is bij deze rit geen detail.
Ons oordeel: de makkelijkste en goedkoopste optie, en voor negen van de tien backpackers de juiste
De grote bus
Afhankelijk van het aanbod op jouw reisdag rijdt er soms ook een grotere bus richting Pai. Meer beenruimte, minder opgepropt, en voor lange mensen of wie slecht tegen krappe ruimtes kan een merkbaar verschil.
Daar staat tegenover dat de rit meestal wat langer duurt en dat er minder vertrektijden zijn. Soms rijdt er op jouw dag helemaal niets. Check dus vooraf wat er daadwerkelijk gaat en reken er niet op als vaste optie.
Ons oordeel: een fijn alternatief als er een goede verbinding rijdt
Zelf rijden op een scooter
Dit is de mooiste manier om in Pai te komen, en tegelijk de manier waarop hier de meeste dingen misgaan. Allebei waar.
De route door de bergen is prachtig en onderweg stop je waar je wilt: bij viewpoints, koffietentjes en uitkijkpunten waar de minibus in één ruk langsrijdt. Je vertrekt wanneer je wilt, je doet er zo lang over als je wilt, en voor veel mensen is dit de leukste rijdag van hun hele reis.
De kanttekening is groot genoeg om apart te zetten: doe dit alleen als je ervaring hebt en de juiste papieren. De weg heeft scherpe bochten, flinke hoogteverschillen en verkeer dat je niet altijd ziet aankomen. In Thailand heb je bovendien een internationaal rijbewijs nodig en daar wordt in het noorden op gecontroleerd. Heb je nauwelijks op een scooter gezeten, dan is dit niet de weg om het te leren. Pai heeft niet voor niets een eigen woord voor de schaafwond op je been: de Pai-tattoo.
Rijd je wel, trek dan een lange broek en schoenen aan ook al is het warm, draag een helm en maak bij het ophalen foto’s van elke kras die er al op zit. En geef nooit je paspoort af als borg.
Ons oordeel: de leukste rit van je reis als je weet wat je doet, en een slecht idee als je het nog moet leren
Het vliegtuigje
Pai heeft een klein vliegveldje met vluchten van en naar Chiang Mai. Je bent binnen het halfuur binnen en je slaat alle 762 bochten over.
Voor backpackers is dit meestal niet de logische keuze, want het kost een veelvoud van de vijf euro voor een minibus en de vluchten zijn beperkt. Maar het bestaat, en als je echt niet tegen bochten kunt of weinig tijd hebt, is het een reële optie in plaats van drie uur ellende.
Ons oordeel: een uitkomst als je slecht tegen bochtige wegen kunt
Over die 762 bochten
Dit is het onderdeel waar je vooraf iets aan kunt doen, dus doe dat ook.
De weg tussen Chiang Mai en Pai kronkelt drie uur lang onafgebroken omhoog en omlaag door de bergen. Mensen die normaal nooit last hebben van wagenziekte worden op deze rit soms toch beroerd, en achterin een volle minibus is dat vervelend voor iedereen.
Slik iets tegen wagenziekte, ook als je daar normaal geen last van hebt. Eet vlak voor vertrek niet te zwaar. Ga voorin zitten als het kan, en kijk naar buiten in plaats van naar beneden. Dat is het hele lijstje, en het werkt.
En besef: de bochten houden niet op bij Pai. Wie doorrijdt op de Mae Hong Son-lus krijgt er nog eens 1.864 voorgeschoteld in een grote ronde door de bergen.
Wat je met je backpack doet
Wil je met de scooter naar Pai, dan zit je met je grote tas. Uren door de bergen rijden met een volle backpack op je rug is onhandig en het verandert je zwaartepunt precies op de momenten waarop je dat niet wilt.
Vraag bij je scooterverhuurder of je hostel naar de mogelijkheden om je grote bagage apart naar Pai te laten brengen, of laat hem in Chiang Mai achter als je daar toch terugkomt. Neem op de scooter alleen mee wat je die dagen echt nodig hebt.
Wat is de beste manier om van Chiang Mai naar Pai te reizen?
De minibus, voor bijna iedereen. Drie uur, een euro of vijf, meerdere vertrektijden per dag en verder nergens over nadenken. Boek hem vooraf in het hoogseizoen, ga voorin zitten en neem iets tegen wagenziekte mee. Dan is het gewoon een mooie rit door de bergen.
Heb je echte scooterervaring en een internationaal rijbewijs, dan wordt het een ander verhaal. Dan is dit een van de mooiste roadtrips die je in Thailand kunt maken, en dan is de minibus zonde. Maar wees eerlijk tegen jezelf over die ervaring: deze weg is niet de plek om te ontdekken hoe een scooter werkt.
En zodra je aankomt snap je waarschijnlijk meteen waarom bijna iedere backpacker deze route rijdt. Dan hoef je alleen nog te besluiten hoeveel dagen je blijft, en de kans is groot dat dat er meer worden dan je had gepland.
